Home

Dei kasta deira anker
på den kvite sand.
Det var Magnus kongen,
han trødde fyrst på land.
(Roland og Magnus kongen)

 

Så såg eg ned til Paradis,
det mune meg `kje betre hende.
der kjende eg att´e gudmor mi,
med raude gull på hende.
(Draumkvedet)

 

Sunnan fyre kyrkja,
der let han Bendik liv.
Midt oppe i høgeloftet,
der sprakk hans vene viv.
(Bendik og Årolilja)

Advertisements

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut / Endre )

Twitter picture

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut / Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer med bruk av din Google+ konto. Logg ut / Endre )

Kobler til %s